من است و وعدهء تو نيز راست و درست است و تو داورترين داورانى * فرمود اى نوح او [ در حقيقت ] از خانوادهء تو نيست . . . » و لذا ما بايد اين پرده‌ها و موانع را از پيش رو برداريم ، و در كورهء ايمان خود را ذوب كنيم . مسلمانان هنگام طواف كعبه ، سعى صفا و مروه ، و در صحراى عرفه و مشعر و منى و ديگر اماكن به خداوند متعال نزديكتر مىشوند ، چون در آن لحظات تمام موانع را ازپيش پا برداشته‌اند . آنها با وجود اختلاف رنگ ، زبان و ملّيتهايشان يكصدا ندا مىدهند : « لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ لَاشَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ ، إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ ، لَاشَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ » . در موسم حجّ امتيازاتى كه كسى را بر ديگرى برترى مىبخشند زائل مىشوند . به عنوان مثال يكى از چيزهايى كه باعث تمييز و اختلاف مىشود لباس است براى همين در حجّ همه لباس يك شكل بر تن مىكنند كه همان لباس احرام مىباشد ، دراين حال مظاهر آسايش و زينت سقوط مىكنند ، چون از امور محركه براى فرد محرم تلقّى مىشوند . اين گونه است كه انسان در حجّ به روحانيّت و صفائى ويژه دست پيدا مىكند . دراين حال جان و دل حجّاج از ايمان و معرفت الهى شعله‌ور مىشود ، و هر دعايى كه بر زبان ايشان جارى مىشود از اعماق آنها خبر مىدهد ، اين حالت با حالى كه در دنيا و در هنگامى كه دنيا و زينتهاى ظاهريش ، ما را احاطه كرده ، بسيار متفاوت است . پس بيائيد خود را از اين زندان كه در آن محبوس گشته‌ايم برهانيم ،